YAŞAM & ÖLÜM
Yaşamak; umutla, acıyla, heyecanla, tebessümle, varlıkla, yoklukla, mutlu, mutsuz ama hep bir savaşla ve inançla. Direnmek, bugüne inanmak, yarını beklemek zamanla yarışıp, savaşıp, zamanla kavga etmek.
Zamana bırakmak, zamanla unutmak ve elinden avucundan kayarken hayat, zamanı suçlamak bazen.
Yaşamak; Hayaller kurmak, peşinden koşmak, hayallere sığınmak bazen.
Bazen bir amaca, bazen birine bir şeye tutunmak. Düşmek, kalkmak, sendelemek çok yorulmak bazen.
Bazen çok kalabalık, bazen yapayalnız, hiç olmak bazen.
Yaşamak, meşakkatli, akışında ve mecburen, sen seçtiğin için değil kendini içinde bulduğun için.
Yaşamak kimine ödül kimine ceza varlığınla var olan dünyada.
Ve ölüm, kaçınılmaz son.
Ölüm belki bir varoluş yeniden, belki bir kayboluş.
Ve bu gerçeği bilerek yaşayan yaşarkende unutan tek canlı insan.
Her gün birgün öleceğiz diye basitçe cümle kuran ama ölümün gerçekliği altında ezilen insan.
Yaşarken ölüm yok gibi ölmeyecek gibi bir telaş ki sorma. Yaşı yok, zamanı yok, yeri yok. Nerde yakalar, nasıl yakalar bilinmez. Hiç yok gibi, oysa hep yanıbaşımızda.
En çok yaşlanınca hatırlar, korkar insan ölümden. Ona ayrılan sürenin sonuna geldiğini düşünür sorgular.
Yada varsa bir hastalığı dermansız o zaman hayatı ölümle birlikte yaşar.
Çoğu şey boş çoğu şey de daha kıymetli gelir ölüm yanı başındayken ve İnsan en çok ölürken hayatı sorgular.
Ölüm ve yaşamak birbiriyle girift Biri geldiğinde bir diğeri kaybolan.
Hilal Genç