NERESİNDEN TUTAYIM
Nasıl başlayayım bilemedim satırlarıma ne yazsam eksik ne yazsam az kalacak sanki kelimeler anlatamayacak sabah güle oynaya gittikleri okuldan cenazeleri çıkan çocuklarımızı öğretmenlerimizi ve onların acılı ailelerini. Eminim inanmıyorlar inanmak istemiyorlar çünkü inanılacak gibi değil.
O kadar acı var ki ülkemde
Bize ne yaptılar böyle. Masum çocuklarımıza ne oldu. Akıl alır gibi değil. Bir çocuk ve katliam kelimesi nasıl yan yana gelir. Top atıp tutacak oyun çağındaki o eller nasıl silah ateşleyip arkadaşlarını ve kendini öldürebilir. Bir çocuk bu psikoloji ve ruh halindeyse aile bunu nasıl anlamaz, farketmez, hiç mi sinyal vermez bu durumda ki biri. Kimi suçlayalım yeteri kadar çocuklarıyla ilgilenmeyen, onları gözlemlemeyen, takip etmeyen aileleri mi? Sevgisiz büyütülen çocukları mı? Yada çocuklarına her şeyi verdiğini düşünen, dünyayı ayaklarının altına seren çocuklarını dünyanın merkezi yapıp sorunlu çocuk yetiştiren aileleri mi çünkü her iki türlüsünde de sağlıksız bireyler yetişiyor.
Suçlu içinde bulunduğumuz dünya ve dünyanın gidişatı mı ? Yoksa bu bahaneyle yitirdiğimiz değerlerimiz, ahlakımız mı.
Suçlu hiçbir alanda güvenliğimizi sağlayamayan, koruyamayan eksik ve uygulanmayan kurallar ve adaletsizlik mi.
Suçlu yapanın yaptığının yanına kar kaldığı caydırıcılığı olmayan kararlar mı.
Yönetimin en başından başlayarak en alt kademesine kadar sorumlu oldukları alanlarda eksik yetersiz, duyarsız kalmaları mı?
Pek çok alanda gerekli gereksiz yasaklar, sınırlamalar uygulanırken, gençleri silaha, mafyaya , illegal işlere özendiren ve bunlar matah bir şeymiş gibi gösterilen yayınların, dizilerin gün boyu gösterilmesi, sabah kuşaklarıyla başlayan ahlaksızlıklar, cinayetler ve bunların bir sansürü olmaması mı.
Ekranda filitrelenen, sigara ve alkol bardaklarından çok mu masum bunlar da ulu orta aleni gece gündüz demeden her an filtresiz ekrandalar.
Sabahın körü gecenin darı demeden suç var mı yok mu demeden ihtimallere dayalı evlerinden alınanlardan masum mu ortalıkta gezinen caniler.
Toplum olarak bir silkelenmeye köklerimize dönmeye özümüze sahip çıkmaya ihtiyacımız var.
Ortada bir suç var ama suçlu bir tane değil. Neresinden tutsak elimizde kalıyor ülkemiz,lime lime dağılıyor.
Bir tarafta okullarda çocuklar öğretmenler ölüyor, bir tarafta doğa katlediliyor ağaçlar ölüyor, diğer tarafta vatan toprağı parsel parsel satılıyor. Film izler gibi izliyoruz her şeyi soğuk ekrandan. Bize sıra gelmeyecek sanıyoruz. Aslında başka birine olanın bize olduğunun farkında değiliz. Biz olduğumuzun bir olduğumuzun farkında değiliz.
Yanalım yanalım köz olalım
Sözlerimizi bitirelim susalım
Gözlerimizi bağlayalım kör kalalım
Ama şunu unutmayalım
Neler oluyor diye sorumlulara hesap sormadıkça
Suç cezasını almadıkça
Haklı hakkını savunmadıkça
Bana dokunmayan yılan bin yaşasın dedikçe
Ülkeyi saran bu ateş hepimizi yakacak