Şair: Şeyhmuz Çiçek Şiir: Bir yol Uzanır

 BİR YOL UZANIR

Hayatın sevinci ömrün matemi
Doğudan batıya bir yol uzanır
Zahmetin nimetle buluşma demi
Sabahtan yatıya bir yol uzanır

Annenin rahmine düşerken cenin
Elbet payı vardır uzun gecenin
Sebep çeşit çeşit hüküm Yücenin
Sıvıdan katıya bir yol uzanır

Bazen birer birer gah zümre zümre
Herşey boyun eğer ilahi emre
Toprağa ve suya düşerken cemre
Eksiden artıya bir yol uzanır

Seyreyle gerçeğe giden yalanı
Seyreyle göz ile görünen yanı
Geleceği hedef geçmişi anı
Maziden Atiye bir yol uzanır

Gençliği, kemali, çöküşü anlat
Sevinci matemi birbirine kat
Hayat bölüm bölüm mertebe kat kat
Temelden çatıya bir yol uzanır

Kendine hükmeden bikes padişah
Gün içi gün ettin gün sonu eyvah
Bir kefesi sevap bir Kefe günah
Amelden tartıya bir yol uzanır

TARSUS PARKI
Bir güzel görmüştüm Tarsus parkında 
Yüzü ay gibi bluzu mor du
Erkeği bayanı herkes farkında
Görüpte bakmamak bir hayli zordu

O gün Tarsus'ta ben misafirdim
Şehrin ortasında bir parka girdim
Başımı şöyle bir sola çevirdim
Ki başım geriye dönemiyordu

Yeşiller içinde bir çiçek gibi 
İftarda içilen içecek gibi
Her gören bir şeyler diyecek gibi
Kimse de hiç bir şey diyemiyordu 

O kadar zarif ti o kadar şık tı
Görenler şaşkındı görenler şoktu
Yaşından başından utanan yoktu
İnsanlar kendini bilemiyordu 

Hangi anadandı hangi babadan 
Öyle yaratmış ki yüce Yaradan
Her gelen ayrılmaz oldu oradan
Baktıkça bakmaya doyamıyordu
 

Şeyhmuz Çiçek

Yorum Yaz
  • UYARI: Konuyla ilgisi bulunmayan, hakaret içeren cümleler veya imalar, inançlara saldırı, şiddete teşvik yorumları onaylanmamaktadır.