Semboller ve Simgeler
Sembol: Sembol veya simge, kavramın uzlaşımsal olarak betimlendiği gösterge türü. Bir düşüncenin, nesnenin, niteliğin, niceliğin vb. ruhbilimsel ve düşün bilimsel açı...
Simge:
- Belli bir insan topluluğunun uzlaşarak kendisine belli bir anlam yüklediği somut nesne ya da im, işaret.
- Bir düşünceyi, soyut bir kavramı belirten somut nesne ya da im, işaret.
Konulara değişik açıdan bakabilen ve her daim toplumun gözü önünde olan insanların ya da kurumların her davranışı dikkate alınır. Toplum tarafından değer verilir. Demek ki insanlar yükseldikçe ve öne çıktıkça kendi dünyasından ayrışır ve topluma mal olmaya başlar. İnsanın böylelikle sorumlulukları artmaya başlar ve örnek insan kavramına ulaşır. Burada güven duygusu da belli değerler kavramına ulaşır. Kendi hayatlarından ziyade toplum önünde farklı bir yapıya ulaşır.
Bu nedenlerden dolayı toplumun gözü önünde olan insanların biraz daha dikkatli değil çok daha dikkatli olması gerekir. Hovarda bir hayat yaşamaya hakları yoktur. Yıllarca emek vererek geldikleri yerlerden yuvarlanır giderler.
Belli makamlardaki insanların da geldikleri o makamların davranışını orada kaldıkları sürece kendi dünyalarına da yansıtmak zorundadırlar. Bir öğretmen yüzlerce öğrenciye örnek bir kişilik sergileme zorundadır. Bir kurum başındaki yöneticilerde aynı şekilde örnek bir hayat yaşamak zorundadırlar. Zira temsil ettikleri sembollerin değer almış simgesidirler.
Kılık kıyafetinden alın gezdiği yerlere kadar konuştuğu ve görüştüğü kişilere kadar değer kavramından uzaklaşamazlar. Sivil inisiyatif magandalığı yapamazlar. Zira temsil ettikleri sembollerin simgesi olmak zorundadırlar. Ciddiyet ve olgunluk, davranış ve düzen hayat düzeneğinde olmalıdır. Bulunduğu kaba göre şekil alan sıvılaşmaya girmeden, kendi bulunması gereken kalıpta olmalıdır.
Evinde, yolda, işyerinde ve temsil noktasında ki gittiği yerde mutlaka olması gereken kalıpta olmalıdır.
Bugün karşımızda olan insanların ve özellikle simge olmuş kişilerin inanılmaz haberleri ortaya çıkınca toplumun değer yargıları darmadağınık olmaktadır. Umutsuzluk rüzgârı adeta toplumu toz haline getirmektedir.
Bütün bunlardan dolayı özellikle toplumdaki ekâbir takımının artık kendine çekidüzen vermesi elzemdir. Emin olun milletimize yazık oluyor. Travmalar artık günün bir parçası olmuştur.