"YEŞİL GÜNLER"
-Ağaçların da ahı vardır...-
Samsun Yazarlar Derneği Başkanı, Araştırmacı, Gazeteci-Yazar değerli büyüğümüz Ahmet Seven, sosyal medyasında, Kavak İlçesindeki o günlerdeki salkım-saçak ağaçlarıyla ruhunuzu kucaklayan caddenin fotoğrafını paylaşınca gördüm.
...
Cadde boyunca, bazen koyu sohbetlerle, bazen yalnız adımlarla, kuş cıvıltılarının kulaklarımıza doluşarak gölgelerinin altından yürüyüp gittiğimiz ve hep bir bahar mevsimi tadındaki o 'yeşil günler' bir film şeridi gibi geçti gözlerimin önünden...
Üzüldüm..
İçim gitti...
Hangi akıl!
Hangi hizmet anlayışı!
Hangi neden...?
'Griyle yeşil' arasında tercih sebebi olabilirdi ki?!
Kaldı ki, bir bir kesilen, ilçenin tarihinden eski, insanlarının yüzlerine aşinâ, yaşanmışlıklarına tanık, koca koca 'bilge ağaçlar', sevgisiz, renksiz, kokusuz 'betonlaşma' çılgınlığına kurban edildiler!
*
Geçmişin 'dokusunun' geleceğin vizyonuyla harmanlan/a/madığı mimari, neyin mimarisi, neyin inşâası olabilirdi?!
Bağları koparılmış, birbirine küs, tepeden bakan, burnu havada(!) samimiyetsiz yapı/t/ların ancak 'devam' plan/projelere yol vermesinden başka ne işe yarardı ki?!
Ağaçların köküne vurulan balta gibi!
Suyu kurutulan pınarlar gibi!
...Olduktan sonra!
*
"Kökleri olmayanın, kopyası olurdu!"
Çok dedik, çok söyledik...
Hep birlikte şimdi, özlemle anıyor, hayıflanıyoruz, nafile!
Ziyân!...
*
Zaman geçti de, hatıralar silindi mi?!
Hadi, geri ver 'o' caddemizi bize desek...!
Dallarında kuşların ötmediği,
yapraksız, budaksız, betonrengi
keşmekeş caddeler mi?...
'Al senin olsun'!
...
*
Nefes aldırmak uğruna nefesi kesilen bahtsız ve anlamsız bir 'belediyecilik' anlayış/sızlığ/ının dramatik hikâyesidir bu cadde!
İnsanların ahı varsa;
ağaçlarında var elbet!
Çıkar!...
Hülasa;
'Kafalar' estetikten yoksun, şehircilik bilincinden uzak, içleri boş olunca; ne desek boş!
Yazık oldu!
*
Eğer, bir şehrin mimarisinin, şiire açılan kapısı yoksa ve türküler yakmıyorsa aşıkları; o şehrin ruhunun telleri kopuk, gözleri yağmursuz, dudakları kurudur..
Ve, bir yanı ayaktaysa, bir yanı hep yıkıktır!...
***
*Hamit SEVEN