NİZAMETTİN AKSU KİMDİR?

SAMSUN'DA KİM KİMDİR? Haber Girişi : 14 Nisan 2012 18:04
1954 ( nüfusta 1.3.1953) târihinde Trabzon’a bağlı Of İlçesinde doğdu.İlkokulu (birinci sınıfı) Lâdik’te ve Erbaa’da, ortaokulu yine T
NİZAMETTİN AKSU

                   (Eğitimci Şâir ve Yazar):

                1954 ( nüfusta 1.3.1953) târihinde Trabzon’a bağlı Of İlçesinde doğdu.

            İlkokulu (birinci sınıfı) Lâdik’te ve Erbaa’da,  ortaokulu yine Tokat-Erbaa’da, liseyi ise Amasya-Taşova’da bitirdi. 1977 yılında Ankara Gazi Eğitim Enstitüsü Türkçe Bölümü’ne kaydoldu. 1980’de Eskişehir Eğitim Enstitüsü’nden mezûn oldu.

            1982’den 1991’e kadar Afyon ve Samsun’daki çeşitli okullarda “Türkçe ve “Edebiyat Öğretmenliği yaptı. Bu arada “Türk Dili ve Edebiyatı Lisans Tamamlama Diplomasını da aldı (31.10.1991). Aynı yıl öğretmenlikten istifa ederek edebiyat hayatına atıldı; kitap-kırtasiye ticâreti ile uğraştı. 1995’te tekrar memuriyet hayatına, öğretmenlik görevine döndü.

            Evli ve 6 çocuk babası olan şâir ve yazar Nizamettin Aksu, 7 nci sınıfta iken “hikâye” denemelerine, lise yıllarında ise “şiir” yanında “piyes” ve “roman” alanında da yazmaya başlamış. Bunu  1976-78 yıllarında haftalık bir gazetede “köşe yazarlığı” takip etmiş ve 22 yaşında iken de ilk “şiir kitâbı” çıkmış. Daha sonra ise bir süre “yazıya küskünlük dönemi” yaşamış ve “basıma hazır hâldeki ikinci şiir kitâbı” çalışmalarını yırtıp atmış. 10 yıl kadar hiç yazmadan, fakat çeşitli alanlarda incelemelerde bulunmakla yetinmiş.

1991’den îtibâren ise yazı hayatına tekrar dönmüş ve 3 yıl içinde 5 kitap yayını yanında şiir-beste-CD alanında da ismini duyurmaya başlamış. Basıma hazır 4 şiir kitâbı  yanında diğer edebî türlerde de 4 eseri daha “malî kaynak/ilgi” beklemektedir.

Samsun Büyükşehir Belediyesi tarafından 20-22 Haziran 2008 târihinde düzenlenen “Uluslararası Samsun Şiir Günleri”ne “Ev Sahibi Şair” olarak katılmış ve bir şiirini sunmuştur.

Yayınlanmış e s e r l e r i  ise şunlardır:

1-      İslâmî Hayatın Dinamikleri (Derleme, Samsun-1992)

2-      Aynalarda Dört Mevsim (Şiirler, İstanbul-1992)

3-      Büyük İlâhî Kitâbı (Derleme, İslâmoğlu Yy. İstanbul-1993)

4-       Çocukluk Serencâmı (Şiirler, MEB Yy. İstanbul-1999)

5-       Adım Her Yerde Çocuk (Şiirler, Samsun-2008).

*********************

Eğitimci Şâir ve Yazar Nizamettin Aksu’nun şiirlerinden birkaç örnek:

 

İnsan

Bende ne çok “şey” varmış!                          “Göz”: Rabbimden hediye!

Say, say; saymakla bitmez!                           “Görmek”: Büyülü san’at!

“Vücut”, bir fabrikaymış!                             Bir ufacık çizgiye,

Hep üretir; eksiltmez!..                                                 Nasıl sığmış, kâinat?..

 

Dudak, damak, dil ve diş”,                          “Kulak” nasıl yakalar,

“Ağız” denilen evde,                                      “Ses” denilen esrârı?..

Görürler bin türlü iş;                                     “Burun”da çok hikmet var,

Hepsi, her ân görevde!..                                  Nasıl çözsem, “Saç”ları?!.

 

İç organlar”: Hârika!                                 “Alın, şakak ve yanak...”

Ne muntazam diziliş...                                               İş var, “kaş ve kirpik”te!..

Zirvede, düzgün “Kafa”,                               “Boyun, sırt, çene, gırtlak...”

“Ayak”tan, gidiş-geliş!..                                “Bıyık, sakal”, erkekte!..

 

El, kol, parmak, tırnak, et...”                                   “Kilo”yu tut, “Boy”u Sal!..

“Ben”dir, vücudun süsü!..                             Böyle yazılmış yazım;

Dik durduran: “İskelet”,                                “Esmer, sarışın, kumral...”

“Kıl”, “deri”nin örtüsü!..                              Bâzen de “süt beyaz”ım!..

 

Susama, tokluk, açlık...”                             “Ter, hararet, üşüme...”

İşin, diğer yanları...                                       “Sıhhat, hastalık” da var.

Olmasa ne yapardık,                                     Sanki girmiş içime;

“Boşaltım organları?!.”                                Güneş, rüzgâr, yağmur, kar!..

 

Ya, “His” denilen hâller?                              “Sevgi, vefâ, cesâret,

Yer bulmuş, binlercesi...                                 Sevinç, dostluk, düşmanlık,

Böyle nerden gelirler,                                                Hırs, kin, kıskançlık, nefret,

Kaynakları neresi?!.                                      Keder, korku, pişmanlık!..”

 

Akıl”; akl’a târifsiz!                                                Şu vücut meydânında,           

            “Hâfıza”; fezâda üs!..                                               Çarpışan iki kuvvet:

Hayâl”; engin bir deniz!                              Hayatın her ânında,

“Rüyâ; bir esrârlı süs!..                                 “Rûh”u ve “Nefs”i seyret!..

 

Ve yol vermiş tabiat:                                      Söz, bu kadarla kalmaz!

“Işık, ziyâ, zulmet, nur!..”                              Geride asırlar var!..

“İnsan”: Küçük kâinat!..                               Bende, ne akıl almaz;

Ne ararsan bulunur!..                                    Anlatılmaz sırlar var!.. (*)

Yorum Yaz
  • UYARI: Konuyla ilgisi bulunmayan, hakaret içeren cümleler veya imalar, inançlara saldırı, şiddete teşvik yorumları onaylanmamaktadır.