Malum şu günlerde Anayasa paketi oylanıyor. Oylama sırasında paketin içeriği kadar milletvekillerinin tutumları da dikkat çekiyor. İktidar partisinin vekilleri hemen her maddeye evet derken, muhalefet vekilleri de hemen hemen her maddeye hayır oyu kullanıyor. Peki, bu paket içinde iktidar partisinin vekillerinin mantığına uymayan hiçbir madde yok mu? Ya da muhalefet vekilleri hiçbir maddeyi mi beğenmiyor? Böyle bir şey olabilir mi? Paket içinde illaki muhalefet vekillerinin de beğeneceği ya da iktidar vekillerinin beğenmeyeceği maddeler olabilir. Ama ne muhalefet vekilleri mantıklı bir maddeye ben bu maddeyi beğendim diyebiliyor ne de iktidar vekilleri olumsuz buldukları bir madde için olumsuz bir oy kullanabiliyor. Her şey parti liderlerinin ağzından çıkan iki söze göre oluyor. Tersi olsa vekiller de özgür oy kullanmaya kalkışsa ne olur? Tabi ki de o patide siyaset yapma şansları kalmaz. Ülkenin geleceğine yön verecek bu çok önemli oylamada vekillerin siyasi geleceği ülkenin geleceğinden daha önemli olmamalı ama maalesef oluyor. Gelecek seçimlerde de aday gösterilme arzularını her şeyin önünde tutan vekiller liderleri ne derse harfiyen yerine getiriyor. Mademki demokrasinin olmazsa olmazı siyasi partiler kendi içlerinde demokrasiyle değil de diktatörlükle yönetiliyor, demokrasicilik oynamaya ve vekilleri oylamaya katmaya gerek yok. Parti başkanları bir odada toplansın hangi madde kabul edilecek hangi madde reddedilecek karar versin. Vekillerimiz de boşuna uykusuz kalıp perişan olamasın! Zaten milletvekili diye adlandırılmalarına bakmayın mecliste milletin vekilliğini yapan yok denecek kadar az, çoğu milletin değil de liderinin vekili olmuş. Böyle olunca da halkın temsil edilmesi diye bir durum olmuyor. Vekili çok olan ne derse o oluyor. Sonuç olarak da yapılan oylamalar formaliteden öte bir anlam ifade etmiyor.

Peki, bu durumun tek sorumlusu vekiller mi? Tabi ki hayır. Bu durumun en büyük sorumluları bizleriz. Bölgemizden seçilecek vekillerin kim olduğuna ne çalışmalar yaptığına bakmayıp sadece lidere oy vererek bu durumu bizler ortaya çıkardık. Ne yaparsa ne kadar çalışırsa çalışsın lideriyle iyi geçinmediği sürece tekrar vekil olamayacağının farkında olan yani kendisini o noktaya taşıyanın halk değil de lideri olduğunun bilen milletvekilleri de ona göre davranıp, halkın isteklerini değil de liderinin emrini yapıyor. Hâlbuki vekillerin çalışmalarına göre oy kullanıyor olsak, vekilleri o makamlara taşıyan gerçekten bizler olsak, vekil de halk benim arkamda diyerek daha özgür tercihlerde bulunabilir. Parti liderleri de her şeye evet diyen kişiler yerine, halkın çalışmalarını desteklediği, o makamlara gerçekten layık olan kişileri aday göstermek zorunda kalırlar. İşte o zaman demokrasicilik oynamaktan kurtulup gerçek demokrasiyle yönetilme şansı yakalayabiliriz. Halkın yönetime katılması da sadece lafta kalmaktan öte anlamlar taşımaya başlar.